آسمان تكيه به دستان تو دارد عباس

مرغ دل خانه در ايوان تو دارد عباس

ابر هرگاه كه ميبارد از اندوهي حزن

شرم از تشنگي روي تو دارد عباس

ميدون مشك سقـا

سلام بر تو ای نخل استوار جانبازی!
ای فرزند ایثار و فداکاری! ای تو تندیس ادب! ای عباس!
سلام بر تو که یادآور استقامتی.
سلام بر رشادت دستان حیدری ات!
سلام بر توفندگی شمشیر ذوالفقارت ات!
سلام بر جانبازی و عشق و برادری ات!
سلام بر تو ای زیباترین واژه قاموس فروتنی!
سلام بر تو و بر دستان آب آورت!
ای که سوخته دلان، از دستان سبز تو آب حیات تمنا دارند، ای ساقی!
سلام بر لبان خشکیده ات که سرچشمه آب بقاست

 وآب را در حسرت جرعه ای از خنکای خود وانهاده است!
ای که خود آب بقا به کام بشریت ریخته ای و خود، لب تشنه از فرات بازگشتی!
... خاک بوی بهشت می گیرد، آسمان، پایین می آید و خانه مرتضی (ع) را به آغوش می‏کشد.

 نوزادی مبارک پا بر ابرهای احساس می گذارد...

   قطعه ای که امروز تقدیم شما میشه شعرش از خود درویش سید خلیل عالی نژاد 

     وفکر میکنم درمقام تبریز خونده شده واقعا"زیباست که با ناله تنبور همراهی میشه.

 آنجاکه نظر گاه دل درویش است                             سرچشمه آب زنگانی بیش است

  زنهار میازار دل درویشـــــان             درویش علی نیست ،علی درویش است
                                         درویش سید خلیل عالی نژاد

      سید خلیل در ...

                 سید خلیل در سوئد . . .

                 سید خلیل عالی نژاد . . . .

                سید در شیراز. . .

روحش شــــــــــــــــــاد

راحش پُر رهــــــرو باد